wtorek, 30 czerwca 2009
środa, 17 czerwca 2009
poniedziałek, 15 czerwca 2009
sobota, 23 maja 2009
Fotografie wesołe
Podrozdział specjalnie dla tych, którzy dość mają smutnego obrazowania.
Na razie jeno zapowiedź taka, co to się będzie rozwijać a fotografie będą przybywać zewsząd.
sobota, 25 kwietnia 2009
Henryka Wańka "Filozofy" w Bygdoszczy
czwartek, 23 kwietnia 2009
"Pamięć prowincji"
Pamięć prowincji
Codziennie kilka chwil. Fotografie
Barcinek, resztki pałacu za rzeką. Pospieszne spojrzenie zza szyb samochodu. Inne, o wiele bardziej uważne ze spojrzeń, kolekcjonuje się podczas pieszej wędrówki. Które z nich pozostanie w mojej pamięci? Z upływem czasu zmieniają się proporcje zapamiętanych obrazów. Miejsca, widoki, zdarzenia uznane za swoje, mogą przecież przytrafiać się każdemu. W pamięci ten obraz pałacu trwa niezmiennie od lat. Nic bardziej złudnego. Dopiero fotografie, w których odkłada się czas, przypominają o niepodległości pamięci. Tu nic nie układa się w logiczne ciągi, nie stanowi gotowej syntezy. Nawet te same fotografie, oglądane po jakimś czasie, wywołują w nas coraz to nowe olśnienia. Kim była dziewczyna w żółtej kurtce, przechodząca przez most, gdy z samochodu wykonywałem zdjęcie? Nie ma jej w kadrze. Nie wiem gdzie jest. Pozostała w mojej pamięci.
Moja prowincja to miejsce najbliższe, znane od lat, pozornie niezmienne. Tu bywam, chodzę, zapamiętuję. Prawdopodobnie obraz prowincji - w tym wypadku Kopańca, gdzie mieszkam i jego najbliższych okolic - dla wielu będzie tylko kolejnym, banalnym wizerunkiem, wartym zaledwie wzruszenia ramion. Przecież na tych fotografiach nie ma nic ważnego. Nic spektakularnego. Nic, czym mogłyby się pokarmić wszystkożerne media, lub choćby lokalna plotka. Przydrożny kamień milowy od ponad wieku wrastający w pobocze, kałuża w miejscu przystanku z odbijającą się w niej figurą na krzyżu, jedyne skrzyżowanie w mojej wsi. Ale to właśnie one zapełniają moją pamięć od kilkunastu lat. Fragmenty, mgnienia, ulotne wrażenia.
Fotografii przybywa. Zdecydowana większość pewnie nie ujrzy światła dziennego. Wszystkie jednak pamiętam. Wiele z nich bardziej wyraźne mimo upływu lat. Pamiętam momenty zdziwienia, zachwytu i dojmującego smutku za czymś, co bezpowrotnie odeszło. Znikają zamki, pałace, całe wsie. Zarastają na powrót lasem, gdy tylko opuści je człowiek. To właśnie tutaj uświadamiam sobie, że pozostanie tylko to, co zapamiętane. A fotografia? Tylko wspomaga pamięć, inspiruje do nieustannej wędrówki przez pokłady pamięci. Codziennie choćby tylko kilka chwil.
Codziennie kilka chwil. Fotografie
Barcinek, resztki pałacu za rzeką. Pospieszne spojrzenie zza szyb samochodu. Inne, o wiele bardziej uważne ze spojrzeń, kolekcjonuje się podczas pieszej wędrówki. Które z nich pozostanie w mojej pamięci? Z upływem czasu zmieniają się proporcje zapamiętanych obrazów. Miejsca, widoki, zdarzenia uznane za swoje, mogą przecież przytrafiać się każdemu. W pamięci ten obraz pałacu trwa niezmiennie od lat. Nic bardziej złudnego. Dopiero fotografie, w których odkłada się czas, przypominają o niepodległości pamięci. Tu nic nie układa się w logiczne ciągi, nie stanowi gotowej syntezy. Nawet te same fotografie, oglądane po jakimś czasie, wywołują w nas coraz to nowe olśnienia. Kim była dziewczyna w żółtej kurtce, przechodząca przez most, gdy z samochodu wykonywałem zdjęcie? Nie ma jej w kadrze. Nie wiem gdzie jest. Pozostała w mojej pamięci.
Moja prowincja to miejsce najbliższe, znane od lat, pozornie niezmienne. Tu bywam, chodzę, zapamiętuję. Prawdopodobnie obraz prowincji - w tym wypadku Kopańca, gdzie mieszkam i jego najbliższych okolic - dla wielu będzie tylko kolejnym, banalnym wizerunkiem, wartym zaledwie wzruszenia ramion. Przecież na tych fotografiach nie ma nic ważnego. Nic spektakularnego. Nic, czym mogłyby się pokarmić wszystkożerne media, lub choćby lokalna plotka. Przydrożny kamień milowy od ponad wieku wrastający w pobocze, kałuża w miejscu przystanku z odbijającą się w niej figurą na krzyżu, jedyne skrzyżowanie w mojej wsi. Ale to właśnie one zapełniają moją pamięć od kilkunastu lat. Fragmenty, mgnienia, ulotne wrażenia.
Fotografii przybywa. Zdecydowana większość pewnie nie ujrzy światła dziennego. Wszystkie jednak pamiętam. Wiele z nich bardziej wyraźne mimo upływu lat. Pamiętam momenty zdziwienia, zachwytu i dojmującego smutku za czymś, co bezpowrotnie odeszło. Znikają zamki, pałace, całe wsie. Zarastają na powrót lasem, gdy tylko opuści je człowiek. To właśnie tutaj uświadamiam sobie, że pozostanie tylko to, co zapamiętane. A fotografia? Tylko wspomaga pamięć, inspiruje do nieustannej wędrówki przez pokłady pamięci. Codziennie choćby tylko kilka chwil.
Jacek Jaśko, Kopaniec kwiecień 2009
wtorek, 21 kwietnia 2009
"Pamięć prowincji" w Lubomierzu
Jacek Jaśko
Urodził się w 1955 roku. Pierwsze lata życia spędził w karkonoskim schronisku Strzecha Akademicka. Fotografuje od lat z niesłabnącym uczuciem niedosytu. Laureat Biennale Fotografii Górskiej w Jeleniej Górze. Swoje prace pokazywał m.in. w Arhus (Dania), Berlinie, Hunfeld, Weisswasser i Monschau (Niemcy), w Galerii na Płocie w Kopańcu i Galerii na Płocie w Jeleniej Górze. Ok kilku lat z grupą zaprzyjaźnionych fotografów pracuje nad cyklem "Sąsiedzi".
Od końca lat 80. mieszka w Kopańcu u podnóża Gór Izerskich, gdzie w Domu Spotkań prowadzi Galerię Domową.
e-mail: czakadze@wp.pl
http://domspotkankopaniec.blogspot.com
www.dom-spotkan-kopaniec.pl
http://domspotkankopaniec.blogspot.com
www.dom-spotkan-kopaniec.pl
Jacek J. - czasami nadmiernie złośliwy. Dziennikarz i włóczykij. Potrafi dużo zjeść i wypić, w odróżnieniu od innych, którzy wybierają jedno z tych dwóch i nie wiem, dlaczego zwykle to drugie. Pracuje na małym obrazku i jego humor i zmysł sytuacyjny sprawiają, że lubię jego reportaże z ludźmi opatrzone krótkimi komentarzami słownymi. Miłośnik jazzu i sytuacji rozrywkowych.
Profesor Eugeniusz Józefowski, artysta.
poniedziałek, 30 marca 2009
Fotografie Lecha na nowojorskiej aukcji
WTOREK 28 KWIETNIA
Hartford, CTFoto: Andrzej Jerzy Lech
Manhattan, NYC – Cztery czarno-białe fotografie polsko-amerykańskiego fotografa Andrzeja Jerzego Lecha będą wystawione na kolekcjonerskiej aukcji fotograficznej nowojorskiego Domu Aukcyjnego Be-Hold. Początek aukcji: 4 ppoł., Radisson Martinique Hotel, 49 West 32nd Street przy Broadwayu.
Inf. www.andrzejlech.com.
Na aukcję Be-Hold wystawione będą prace fotograficzne ponad siedemdziesięciu artystów, od wczesnych dagerotypii do współczesnych zdjęć. Będzie można zobaczyć m.in. prace światowej sławy fotografów takich jak Berenice Abbot, Margaret Burke-White, Mathew Brady, Brassaï, Harry Callahan, Robert Capa, Robert Doisneau, Frantisek Drtikol, Walker Evans, Franco Fontana, Ralph Gipson, Ernst Haas, Andre Kertesz, Nadar, Arnold Newman, Henry Peach Robinson, W. Eugene Smith, Roman Vishniac, Carleton Watkins, Weegee.
Wystawione na aukcje fotografie Lecha zostały wybrane z jego kilkunastu prac zaprezentowanych i nagrodzonych w roku 2003 na Biennale Sztuki Współczesnej we Florencji.
Aukcji towarzyszyć będzie specjalna prezentacja większej ilości zdjęć autorstwa Andrzeja Jerzego Lecha. Serdecznie zapraszamy.
Niedziela, 26 kwietnia, 10 rano – 9:00 wiecz.
Poniedziałek, 27 kwietnia, 10 rano – 9:00 wiecz.
Wtorek, 28 kwietnia, 10 rano do czasu rozpoczęcia aukcji
Więcej informacji o wystawionych na aukcję fotografiach można uzyskać pod internetowym adresem:
Książ, PolskaFoto: Andrzej Jerzy Lech
źródło: http://www.dziennik.com/news/co-gdzie-kiedy/668
Subskrybuj:
Posty (Atom)